Δημήτρης Μαυραειδόπουλος

« Εκτός από την ρομποτική, αυτό που θα λύσει πολλά προβλήματα είναι κάτι που θα θεραπεύει την περιεμφυτευματίτιδα, η οποία ως γνωστόν αποτελεί την αχίλλειο πτέρνα των εμφυτευμάτων »

Γράφει η Ελευθερία Γεωργοπούλου

Υπάρχουν άνθρωποι που δεν αρκούνται να ακολουθούν τις εξελίξεις — τις δημιουργούν. Ένας από αυτούς είναι ο κύριος Δημήτρης Μαυραειδόπουλος, ένας άνθρωπος που εδώ και 56 χρόνια κινείται με σταθερότητα, πάθος και συνέπεια στον χώρο των οδοντιατρικών προϊόντων.

Ήταν πριν από 35 χρόνια όταν με θάρρος και διορατικότητα, τόλμησε να φέρει στην ελληνική αγορά κάτι εντελώς νέο για την εποχή: τα οδοντικά εμφυτεύματα. Μια κίνηση που άλλαξε ριζικά τον τρόπο που οι Έλληνες οδοντίατροι αντιμετώπιζαν την αποκατάσταση των ασθενών τους — και που σήμανε την απαρχή μιας νέας εποχής για την οδοντιατρική στη χώρα μας.

Πέρα όμως από την επιχειρηματική του πορεία, ο κύριος Δημήτρης, είναι ένας πολυπράγμων και ανήσυχος άνθρωπος: συγγραφέας βιβλίων, αρθρογράφος σε εφημερίδες μεγάλης κυκλοφορίας, βαθιά καλλιεργημένος, πάντα προσιτός και αγαπητός σε όλους όσοι τον γνωρίζουν. Η συζήτηση μαζί του είναι ένα ταξίδι στο παρελθόν και το μέλλον — από τα πρώτα χρόνια της επαγγελματικής του δράσης μέχρι τις σύγχρονες εξελίξεις στην οδοντιατρική τεχνολογία.

Στη συνέντευξη που ακολουθεί, μας μιλά για εκείνα τα πρώτα βήματα των εμφυτευμάτων στην Ελλάδα, τις προκλήσεις και τις αντιδράσεις της εποχής, αλλά και για το πώς βλέπει σήμερα, με την εμπειρία και τη σοφία των δεκαετιών, το μέλλον της Ελληνικής Οδοντιατρικής.

Πότε και πως ξεκίνησε η ενασχόλησή σας με τον τομέα των εμφυτευμάτων;

Όσοι γνωρίζουν τα 56 χρόνια συνεχούς δραστηριότητάς μου στον οδοντιατρικό χώρο, θα έχουν διαπιστώσει ότι όλη μου η πορεία ήταν γεμάτη από νεωτερισμούς σε νέες τεχνικές και προϊόντα. Για την ιστορία αναφέρω ενδεικτικά κάποιους σταθμούς που άλλαξαν τα δεδομένα της εποχής.

Το 1969, ξένος στον χώρο, ξεκίνησα με επιδείξεις στην τεχνική Adapta, το πώς οι οδοντοτεχνίτες να κατασκευάζουν κινητά κολοβώματα και εύκολα veneers σε ακρυλικές γέφυρες.

Συνέχισα πρωτοποριακά από το ακρυλικό στην μεταλλοπορσελάνη, με επιδείξεις και εκπαιδευτικά σεμινάρια. Στο στόμα μου φοράω την πρώτη γέφυρα Meryland, που μας δίδαξε ο προσκεκλημένος Έλληνας καθηγητής Λειβαδίτης του πανεπιστημίου του Meryland – από τους εφευρέτες της μεθόδου, και την πρώτη όψη πορσελάνης PVS (της εταιρείας Jelenco που αντιπροσώπευα) επάνω σε πυρόχωμα που μας την έδειξε ο καθηγητής Δημήτρης Ανδριτσάκης που είχε έρθει από την Αμερική, με θεράποντα οδοντίατρο και στις δύο παραπάνω τεχνικές τον Αλέξανδρο Γκρους.

Την δεκαετία του ’80 αντιπροσώπευσα στην Ελλάδα δύο κορυφαίους στις αισθητικές αποκαταστάσεις, τον Willi Geller στην πορσελάνη Creation και τον Lorenzo Vanini στις ανασυστάσεις με τις ρητίνες HFO. Και οι δύο τεχνικές αυτές καλύφθηκαν με ομιλίες από διακεκριμένους προσκεκλημένους και ανάλογα πρακτικά και θεωρητικά σεμινάρια. Πρωτοπόρος στους νεωτερισμούς που προανέφερα, δεν θα μπορούσα να μην πρωτοπορήσω και στα οστεοενσωματούμενα εμφυτεύματα.

Το 1990 έκανα την πρώτη εισαγωγή στα οστεοενσωματούμενα εμφυτεύματα από τιτάνιο, που προέκυψαν ως γνωστόν από έρευνες του Σουηδού ορθοπεδικού Branemark και τα οποία άνοιγαν έναν καινούριο δρόμο τόσο στις ορθοπεδικές όσο και στις οδοντιατρικές αποκαταστάσεις. Μέχρι τότε τα εμφυτεύματα αυτά χρησιμοποιούνταν πάνω από μία δεκαετία στην Ευρώπη και την Αμερική, αλλά στην χώρα μόλις  2-3 οδοντίατροι που είχαν έρθει από το εξωτερικό και κάποια περιστατικά από μία ομάδα της Οδοντιατρικής Σχολής Αθηνών .

Η πρώτη εισαγωγή που έκανα ήταν από την Γερμανία, από την εταιρεία Friadent (νυν Dentsply), εταιρεία εμφυτευμάτων που αναδείχθηκε μεταξύ των τεσσάρων πρωτοπόρων με συνεχείς εξελίξεις. Αρχίζοντας με το IMZ, το Frialit, το Xive , το Ankylos και το Astra.

Σήμερα συνεχίζουμε με 4 εμφυτεύματα εξελιγμένα με βάση τις απαιτήσεις της αγοράς, το Primer Taper, το OmniTaper, το AstraTech, και το Ankylos.

Τον Γενάρη του 1991, τις μέρες που είχε ξεσπάσει ο πόλεμος του Κόλπου, στο ξενοδοχείο Intercontinental, σε μία κατάμεστη αίθουσα έγινε η πρώτη διάλεξη στα εμφυτεύματα από δύο Γερμανούς επιστήμονες. Την άνοιξη του ίδιου χρόνου, 35 οδοντίατροι από την Ελλάδα παρακολούθησαν το πενθήμερο Συμπόσιο Εμφυτευμάτων της Friadent, στο Μανχάιμ της Γερμανίας, το οποίο και καλύψαμε με ελληνική μετάφραση από τους οδοντιάτρους Στέφανο Κούρτη και Χρήστο Κωνσταντινίδη.

Τον επόμενο Γενάρη γκρουπ των 25 ατόμων, πάλι στο Μανχάιμ, παρακολούθησε ζωντανά χειρουργεία, θεωρία και πρακτική άσκηση πάνω σε γνάθους. Αυτό επαναλαμβανόταν για τα επόμενα χρόνια. Ταυτόχρονα, μικρές ομάδες των 3-5 ατόμων  επισκέπτονταν κλινικές του εξωτερικού, όπου παρακολουθούσαν ζωντανά χειρουργεία.

Για τις ανάγκες των σεμιναρίων δημιουργήσαμε το δικό μας εκπαιδευτικό κέντρο, το ΜΕΚ στη Νέα Σμύρνη, όπου Έλληνες οδοντίατροι παρακολουθούσαν θεωρητικά και πρακτικά σεμινάρια από ξένους και Έλληνες επιστήμονες. Φυσικά δεν είμαστε μόνοι μας στον χώρο, στο ίδιο μοτίβο θα προχωρήσουν και άλλοι συνάδελφοι.

Για τις ανάγκες των εμφυτευμάτων και των περιοδοντολογικών βλαβών, θα δημιουργηθούν μεμβράνες και οστικά μοσχεύματα. Κι εκεί θα είμαστε πρωτοπόροι εισάγοντας τις μεμβράνες Gore από την αμερικάνικη εταιρεία Goretex και το βόειο αλλομόσχευμα Bioss της ελβετικής εταιρείας Geistlich. Τα εμφυτεύματα θα ενταχθούν στις δύο οδοντιατρικές σχολές, στο προπτυχιακό και μεταπτυχιακό.

Επιστημονικές εταιρείες θα κάνουν ετήσιους εκπαιδευτικούς κύκλους, όπου θα εκπαιδεύουν νέους και παλιούς οδοντιάτρους. Κι εμείς οι εταιρείες πλέον θα επικουρούμε όπου κι εκεί που μας χρειάζονται.

Για τις ανάγκες των εμφυτευμάτων θα δημιουργηθούν διεθνή συμπόσια, όπως το EAO, το Osteology, το Europerio, το δικό μας HAOMS, κ.ά., στα οποία παίρνουν μέρος Έλληνες οδοντίατροι είτε πλουτίζοντας τις γνώσεις τους είτε συμμετέχοντας ενεργά με poster και ομιλίες.

Είναι τιμή για την Ελλάδα που στο μεγάλο συνέδριο, το Europerio, προεδρεύουν και Έλληνες περιοδοντολόγοι.

Τι προβλήματα αντιμετωπίσατε αυτά τα 35 χρόνια;

Ενώ αρχίσαν τα πρώτα χρόνια να πείθονται οι οδοντίατροι για την συνεισφορά (ή αξία) των νέων εμφυτευμάτων, ξέσπασε η τηλεδίκη με τον Ευαγγελάτο και τον αείμνηστο Βασιλειάδη με τα λεπιδοειδή, και μαζί με τα ξερά άρχισαν να καίγονται και τα χλωρά, δηλαδή τα νέα εμφυτεύματα. Θα χρειαστεί αγώνας για να εμπιστευτεί ο κόσμος (ασθενείς και οδοντίατροι). Στο τέλος, τα εμφυτεύματα ενοχοποιήθηκαν ακόμα και για καρκίνο.

Αργότερα στη μεγάλη οικονομική κρίση που ξεκίνησε το 2009, με τα μνημόνια και την φτωχοποίηση της Ελλάδας, ένα 70% των οδοντιάτρων στράφηκε στα οικονομικά εμφυτεύματα, ως επί το πλείστο αντίγραφα συνήθως από τρίτες χώρες και με κόστος πολύ χαμηλότερο.

Ωστόσο υπήρξε και ένα 30% οδοντιάτρων που επέμεινε στα brand name εμφυτεύματα, έχοντας γνώση ότι αυτά είναι που έχουν παρελθόν, παρόν και μέλλον, ότι δεν αντιγράφουν αλλά εξελίσσονται.

Πάντως σε Ευρώπη και Αμερική τα brand name εμφυτεύματα συνεχίζουν να έχουν την μερίδα του λέοντος. Κι εδώ αυτό που μας ενοχλεί, κάποιοι οδοντίατροι χρήστες αντιγράφων για να δικαιολογήσουν την προτίμησή τους, υποστηρίζουν ότι όλα είναι τα ίδια. Αν ήταν έτσι τα brand name δεν θα είχαν λόγο ύπαρξης.

Τι προβλήματα αντιμετωπίζετε στην καθημερινότητα εννοώ στην εταιρεία σας;

Πιστεύω ένα σύνηθες πρόβλημα που αντιμετωπίζει τόσο η δικιά μου εταιρεία, αλλά και οι άλλοι συνάδελφοι, είναι όταν προσπαθούμε να εντοπίσουμε ένα προβληματικό εμφύτευμα αγνώστου ταυτότητας προκειμένου να δοθεί λύση. Και δεν υπάρχει μεγαλύτερη δυσφήμηση στον χώρο των εμφυτευμάτων αν δεν αποκατασταθεί η βλάβη του.

Η δική μου εταιρεία λόγου χάρη παρέχει προσθετικά εξαρτήματα σε εμφυτεύματα που τοποθετήθηκαν πριν 35 χρόνια (IMZ), παρ’ ότι αυτά έχουν αντικατασταθεί ήδη εδώ και 30 χρόνια.

Οι σοβαρές εταιρείες διαθέτουν έντυπα-διαβατήρια, τα οποία αναγράφουν την εταιρεία κατασκευής, τον τύπο εμφυτεύματος και το μέγεθος.

Ειδικά σήμερα, η σύγχρονη τεχνολογία μας επιτρέπει να φωτογραφήσουμε με το κινητό αυτό το διαβατήριο ώστε να έχουμε αρχείο και ο οποιοσδήποτε οδοντίατρος να είναι σε θέση να αντιμετωπίσει τυχόν πρόβλημα.

Ειδικά στην Ελλάδα που μπαίνουν εμφυτεύματα τόσο σε γηγενείς όσο και σε επισκέπτες, καθίσταται εύκολο να μπορούν να εξυπηρετηθούν έπειτα και σε άλλες χώρες, αρκεί να αντιπροσωπεύεται το συγκεκριμένο εμφύτευμα. Αυτό είναι ευθύνη καθαρά του θεράποντα οδοντιάτρου.

Ακόμα ο οδοντίατρος, δεν πρέπει να αρκείται σε μία βαρύγδουπη διαφημιστική καμπάνια, περί 100% επιτυχίας, ισόβιας εγγύησης, καλύτερης επιφάνειας ή σχεδιασμού, όταν όλα αυτά δεν τεκμηριώνονται από έγκυρη δημοσιευμένη βιβλιογραφία, ή ακόμα να δηλώνουν άλλη χώρα προέλευσης.

Οι πρωτοπόρες εταιρείες κάνουν έρευνα σε βάθος, δημοσιεύουν εκατοντάδες επιστημονικά άρθρα και έχουν δυνατή παρουσία με ομιλίες στα συνέδρια. Εκεί φαίνεται επίσης η διαφορά με τις εταιρείες που τις αντιγράφουν και οι οποίες ποντάρουν μόνο στην τιμή.

Πιστεύω ότι εάν ο ασθενής ερωτηθεί από τον ιατρό για την διαφορά του κόστους των εξαρτημάτων του brand name εμφυτεύματος από το αντίγραφο, η οποία είναι της τάξεως των 150-200€, είμαι σίγουρος ότι 9 στους 10 θα προτιμήσουν να βάλουν στο στόμα τους ένα evidence based εμφύτευμα, το οποίο έχει διάρκεια στον χρόνο και αντοχή υλικών σε δύσκολες συνθήκες, όπως συμβαίνει άλλωστε και σε πολλά άλλα προϊόντα. Και σε αυτό μακροπρόθεσμα έχει κέρδος και το ίδιο το οδοντιατρείο.

Τι αποκομίσατε όλα αυτά τα χρόνια και πως βλέπετε το μέλλον στα εμφυτεύματα με την εμπειρία που έχετε;

Η γνώση είναι αθροιστική, τα πάντα ρει, όπως έλεγε και ο γνωστός φιλόσοφος, αφού όλα εξελίσσονται. Το τέλειο εμφύτευμα δεν έχει εφευρεθεί ακόμα και αυτό που έχει σημασία για την μακροχρόνια πρόγνωση ενός εμφυτεύματος είναι να τηρείται το πρωτόκολλο, που και πότε βάζουμε ένα εμφύτευμα.

Στην ορθοπεδική λόγου χάρη, στις ορθοπλαστικές, που τηρείται απόλυτα το πρωτόκολλο, οι αποτυχίες έχουν περιοριστεί σε πολύ μικρά ποσοστά. Πιστεύω σε 10-15 χρόνια ενδεχομένως τα εμφυτεύματα να τοποθετούνται από σύγχρονα ρομπότ που ήδη έχουν αρχίσει δειλά δειλά να μπαίνουν στην αγορά από Αμερική, Κίνα και Κορέα.

Ποια είναι η θέση της Ελλάδας σήμερα στον τομέα των εμφυτευμάτων σε ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο; Υπάρχει δυναμική για ελληνική παραγωγή εμφυτευμάτων;

Το εμφύτευμα είναι ένα προϊόν υψηλής προστιθέμενης αξίας και η χώρα μας δεν στερείται επιστημόνων εντός και εκτός. Αρκεί να στοχεύσει σε κάτι νεωτεριστικό και όχι σε ένα σύνηθες αντίγραφο, με απώτερο σκοπό τις εξαγωγές. Κάτι ανάλογο έχει κάνει η ελληνική φαρμακοβιομηχανία.

Ποια τεχνολογική καινοτομία πιστεύετε πως θα φέρει η επόμενη μεγάλη επανάσταση στην οδοντιατρική;

Εκτός από την ρομποτική, αυτό που θα λύσει πολλά προβλήματα είναι κάτι που θα θεραπεύει την περιεμφυτευματίτιδα, η οποία ως γνωστόν αποτελεί την αχίλλειο πτέρνα των εμφυτευμάτων και ιδιαίτερα σε ασθενείς που αμελούν να επισκεφτούν τουλάχιστον μία φορά τον χρόνο τον θεράποντα οδοντίατρο για επανέλεγχο.

Εάν γυρίζατε τον χρόνο πίσω, θα αλλάζατε κάτι στις αποφάσεις σας;

Όχι, γιατί ό,τι έχω κάνει, η οδοντιατρική οικογένεια μου το έχει αναγνωρίσει με το παραπάνω.

Ποιο είναι το επόμενο βήμα για εσάς; Υπάρχουν σχέδια επέκτασης ή νέες προκλήσεις;

Στα 56 χρόνια, ενεργά στον χώρο, είθισται η σκυτάλη παραδίδεται σε νεότερες γενιές, οι οποίες με κέφι και αγάπη αφουγκράζονται τις νέες προκλήσεις. Και η αφεντιά μου θα συμβάλει επικουρικά όπου με χρειάζονται.